Skip to main content

Kiel agi...? (1a a.7/7)

Unua artikolaro 7/7

Se ”L. m. k. m. p. s. n.” regus komplete ni estus ĉiuj deprimitaj drinkuloj, ŝtelantaj, koleremaj, sakrantaj, mensogantaj, malamantaj, fumantaj kiuj –se ni trinkus senalkoholaĵojn- nur trinkus trinkaĵojn kiuj enhavus kafeinon, dolĉigilojn aŭ ambaŭ. Ni neniam meditus, neniam praktikus iun fizikan trejnadon, neniam studus kaj ni tut-certe neniam rekomendus inspirfontojn unu al la alia!
Ne estas tiel! Mi kore rekomendas: Vladimir Megré, Martinus, Mary Baker Eddy, Torkil Olesen, Ching Hai kaj Carlos Castaneda. Tiuj ses estas miaj plej gravaj inspirfontoj, sed mi ankaŭ rekomendas: Peter Ragnar, Musashi, Okamoto, Anthony William, Foster Gamble, Paramahansa Yogananda, James Redfield kaj Cobra – kaj mi ĵus trovis Lars Muhl. Se tiuj ŝajnas esti ‘grandaj ireroj’ por vi, mi rekomandas ke vi komencu legante Hans Rosling: “Fakto-plen-eco” (angle:”Factfulness”)
Tiuj-ĉi nomoj estas sanktaj! Iliaj vortoj enhavas multe de la benanta vero por la homaro. Kiel la sanktaj skribaĵoj religiaj ili povas feliĉigi la studantojn kiuj harmonias. Trovi la inspirfonto(j)n kun kiu(j) oni harmonias faras grandan malsamecon por la ver-serĉanto! Iel komparebla al trovi bonan geamanton/geedzon por la ’normaluloj’. Ĉu vi havas sufiĉe da ’geamantoj’?
Krom fortiki viajn venkojn de vivmaniero, la sanktaj inspirfontoj helpas vin malkovri valorajn kutimojn aŭ saĝerojn, kiuj vi povas – en via propra rapideco – asimili. Tiu-ĉi artikolaro por ekzemplo, povas fariĝi por vi instigon al estri la granda arto de la nuntempa tergloba ver-serĉanta vivo: Trovi ekvilibron inter: Studi, trejni, labori, mediti. (Kaj flanke lerni kiom da tempo vi bezonas por ripozi, ludi, necesumi, kuiri/manĝi, dormi) – Komence studi plej gravas! Klare ĉar: Kiel vi preferas trejni? Kiuj estas viaj disciplinoj? Kun kio vi laboras? Kion/kiel vi manĝu? Al kiu branĉo de medito vi estas altirita? Ĉu vi estas kontenta pri via socio? Ĉu vi deziras vivi alimaniere ol kutime en via naskiĝloko? - Tiuj-ĉi gravegaj demandoj postulas studon! De la ebloj, kaj de vi mem. Poste fariĝas pli grava praktiki la disciplinojn – kreski en potenco kaj scio pri kiom vi povas postuli de vi mem. Alivorte ”iri vian irvojeton”.
Ah – iri sian irvojeton! Havi sufiĉe da sanktaj, saĝaj instruoj, por scii sen dubo, kion fari, kiel pensi kiel reagi je problemoj: Kiel vivi! Oh – kia ĝuo! Jes, mi promesas vin: Kiam oni estas trovinta sian irvojeton, la vivo fariĝas ĝojan aferon! La ĝuo stariĝas la demandon: Kion fari kun sia ĝuo? - Bonvolu lasu vian ĝuon radii al viaj proksimuloj sen postuli ke ili subite pensu sam-kiel vi: Respekte montru intereson, fariĝu bonan aŭskultanton (de bonkoraj ne tro-ebriuloj), benu disvastigante feliĉon (laŭ kapablo) al viaj proksimuloj: Unu rideto honesta kaj vera povas pli fari ol multe da atento sen feliĉa kontakto kun la amaj sentoj.
Jes – tiuj-ĉi estas miaj konsiloj: Alproksimiĝu al la Vero! Per lerni ŝerci sen misgvidi aŭ moki. Per: Abnegacio! Honesto! Humileco! - Unu lasta konsilo, antaŭ ol mi lasas vin daŭrigi: Sciu ke estas granda respondeco uzi monon! Precipe kiam vi havas pli ol urĝe necese. La mon-institutoj (bankoj) ne ĉiuj ”havas konsciencon”: Ne partoprenu en iliaj krimoj! Ŝanĝu en respondecan bankon subite! Krom tiu – asimilu saĝerojn propra-rapidece.

Kaj laste: Preĝu kun mi: Bonvolegu kontrolu la intencoj de ĉiuj perantoj kiuj normale malpermesas tiun kontrolon! (Malgraŭ ke ili memklare malpermesas.)

Comments

Popular posts from this blog

Inspir-fluo (1a a.5/7)

Unua artikolaro 5/7 La sanktaj vortoj kiuj estas skribitaj ĉi-batalkampe/ĉi-planete (kaj mi supozas ĉie kie ”La malica kiu mensogas pri sia nomo” (kiu mensoge nomis sin ”Tiu kiu ŝanĝas nomojn”) operacias), estas grandparte - kiam ne temas pri rankonto pri gesanktulo- iom malpurigitaj. La malpureco havas la ĉefan kaŭson ke la dia regno estas infiltrita de la aro de maliculoj mi nomas ”La malica kiu mensogas pri sia nomo”, kaj estas ebla ĉar la manifesto de la skribaĵoj estas karakterizita de la jenaj tri distingoj: La vortoj inspiritaj, sanktaj kiam ne inteligente trapensitaj kaj peneme elektitaj, venas al la verkisto per milda fluo de intuicio. Fluo kiu normale povas facile esti prenita kaj daŭrigita de aliaj pli dezir(eg)emaj anĝeloj/perantoj: En nia spirita proksimeco estas tut-normala ke diamondanoj formulas/finas intuiciajn mesaĝojn por unu la alia – sen kontroli kiu prenis la ’vorton’. Ĉar: Ĝenerale, kaj la perantoj (aŭ ilia mesaĝ-anĝeloj) kaj la in

Ĉu eksistas la diablo? (1a a.2/7)

Unua artikolaro 2/7 Ĉu la diablo ekzistas? Inter la saĝuloj oni renkontas kelkajn kiuj kredas kaj argumentas ke ne! (Ekzemple Martinus kaj Mary Baker Eddy) Laŭ mia klarigo ili spegulas la normalan pensmanieron de la grandparto de la Diamondanoj: Temas pri Dia mem-defendo! -En ilia mondo oni subite kontaktas aŭ altiras la energion (spiriton) de iu vorto aŭ nomo oni pensas, diras aŭ vokas, kaj tial gravegas ne sakri aŭ pensi pri malplaĉaĵoj (kiel akcidentoj, malsanecoj, morto). La solvo de neigi povas – se vi estas egalgrade sankta ke Jesuo – fariĝi manifestita en via proksimeco, sed ĝi ne sufiĉe profunde/bone klarigas nian situacion: Sufiĉe da manko de vera kontakto kun la Sankta por igi multajn bonajn honestajn idealistajn pensantajn homojn konfesi ateismon! Mi tute ne kontestas la gravecon de pure (sensakre) paroli kaj pensi, kaj mi komprenas ke miaj klarigoj postulas mensan fleksecon: Por fari tion kiu estas ĉi-tie farita preskaŭ ĉiuj sanktaj nomoj estis fi-uzataj! Tial mi n

3a artikolaro

  3a artikolaro (1/7) Enkonduko. Tiu ĉi ne estas glor-skribaĵo. (Malgraŭ tio ke mi konfesas ke la laŭleĝaj Diuloj havas laŭdindajn kvalitojn.) Estas informilo pri kelkaj el la strukturoj de Dio. Precipe pri la ekzisto de gardistoj de la sojlo, grupo kiu ĉ. 5 mil jarojn pasinte faris juĝeraron enlasinte en la Diularon grupon da virtokaŝantoj. Mi nomas la grupon laŭ mia kompreno de ili: ”La malica kiu mensogas pri iliaj nomoj” sed ili mem longe nomis sin ”Tiu kiu ŝanĝas nomojn”. Ek de la tempo de tiu terura juĝeraro, la maliculoj komencis uzi la Dian potencon, kaj nia tergloba mondo daŭre (2021 p. J. Kr.) estas regata de unu el ili: Niaj grandaj problemoj sekve tute ne estas kaŭzita de ne-matura homaro, sed de maliculoj en la Dia mondo, kiuj ŝajnas esti tiel amaj kiel ili kapablas akti! Kiam vi ne mense kaj anime neniigas la ekzistadon kaj influon de la maliculoj (kiel la grandparto de la proksimaj Diuloj kaj multaj instruistoj terglobaj (ofte mi supozas pro ne-sci