Skip to main content

Pri la uzo de la nomo "Satano"

 

Precipe ĉi-tie ni bezonas sciencan aliron, ĉar ekzistas uloj – kaj kelkaj justecamaj kaj almenaŭ unu malica – kiu nomas sin ”Satano”. Por eviti miskomprenojn, klarigante mi alkutimiĝis uzi la klarignomon: ”La malica kiu mensogas pri iliaj nomoj” kiam mi parolas aŭ verkas pri la demonoj / diabloj (inklude la malica ”Satano”)

La ne-scio ĉi-kampe regas la norman mentalecon tiom, ke en Danio la voko de ”Satano” montras ĝuon – plej ofte je la renkonto de malnova amiko oni longe ne vidis. Aliaj landoj batalas kontraŭ aliaj malsaĝaj lingvaj kutimoj, -Ĉiuj, mi supozas influitaj de subkonsciaj ordonoj kaj ’benetoj’ ni ricevas sakrante. Estas tre valora, tre lerninda paroli la Veron sen sakri aŭ troigi, ĉar tiuj estas la unuaj ireroj je terura vojo, kiu senpotencigas la iranton: Forprenas vin de la Vero. Kiel deziras ”La malica kiu mensogas pri iliaj nomoj”.

Nu – pri ”Satano”: Mi kredas ke multaj el tiuj kiuj preĝis al ’li’ ne vere komprenis la signifon de la vorto ’malica’. Eble mi estas naiva, sed mi fidas ke homoj kun eĉ eton da bona en si, nur povas forturni de la malica – se ili ne batalas ĝin!

Pri ”Satano” miaj studaj montras ke preĝante al ’li’, estas eble fariĝi ano de la malicklinantoj – grupo kiu estas forte dorlotitaj per personaj mirakloj. Ili ricevas – helpate de la mensogoj de la mondestro – ĉiujn la miraklojn kiuj la suferanta homaro devus ricevi. Ili estas ofte tre kontentaj, kaj vivas la vivon kiel ludo. Se vi malkovris grandan grupon da feliĉaj metod-aktoroj inter la homaranoj, vi probable trovis la malicklinantojn. Ili estas peneme instruitaj je ne paroli pri ili mem - estus perdo de tempo kaj energio probi igi ilin honeste paroli!

Comments

Popular posts from this blog

Inspir-fluo (1a a.5/7)

Unua artikolaro 5/7 La sanktaj vortoj kiuj estas skribitaj ĉi-batalkampe/ĉi-planete (kaj mi supozas ĉie kie ”La malica kiu mensogas pri sia nomo” (kiu mensoge nomis sin ”Tiu kiu ŝanĝas nomojn”) operacias), estas grandparte - kiam ne temas pri rankonto pri gesanktulo- iom malpurigitaj. La malpureco havas la ĉefan kaŭson ke la dia regno estas infiltrita de la aro de maliculoj mi nomas ”La malica kiu mensogas pri sia nomo”, kaj estas ebla ĉar la manifesto de la skribaĵoj estas karakterizita de la jenaj tri distingoj: La vortoj inspiritaj, sanktaj kiam ne inteligente trapensitaj kaj peneme elektitaj, venas al la verkisto per milda fluo de intuicio. Fluo kiu normale povas facile esti prenita kaj daŭrigita de aliaj pli dezir(eg)emaj anĝeloj/perantoj: En nia spirita proksimeco estas tut-normala ke diamondanoj formulas/finas intuiciajn mesaĝojn por unu la alia – sen kontroli kiu prenis la ’vorton’. Ĉar: Ĝenerale, kaj la perantoj (aŭ ilia mesaĝ-anĝeloj) kaj la in

Ĉu eksistas la diablo? (1a a.2/7)

Unua artikolaro 2/7 Ĉu la diablo ekzistas? Inter la saĝuloj oni renkontas kelkajn kiuj kredas kaj argumentas ke ne! (Ekzemple Martinus kaj Mary Baker Eddy) Laŭ mia klarigo ili spegulas la normalan pensmanieron de la grandparto de la Diamondanoj: Temas pri Dia mem-defendo! -En ilia mondo oni subite kontaktas aŭ altiras la energion (spiriton) de iu vorto aŭ nomo oni pensas, diras aŭ vokas, kaj tial gravegas ne sakri aŭ pensi pri malplaĉaĵoj (kiel akcidentoj, malsanecoj, morto). La solvo de neigi povas – se vi estas egalgrade sankta ke Jesuo – fariĝi manifestita en via proksimeco, sed ĝi ne sufiĉe profunde/bone klarigas nian situacion: Sufiĉe da manko de vera kontakto kun la Sankta por igi multajn bonajn honestajn idealistajn pensantajn homojn konfesi ateismon! Mi tute ne kontestas la gravecon de pure (sensakre) paroli kaj pensi, kaj mi komprenas ke miaj klarigoj postulas mensan fleksecon: Por fari tion kiu estas ĉi-tie farita preskaŭ ĉiuj sanktaj nomoj estis fi-uzataj! Tial mi n

3a artikolaro

  3a artikolaro (1/7) Enkonduko. Tiu ĉi ne estas glor-skribaĵo. (Malgraŭ tio ke mi konfesas ke la laŭleĝaj Diuloj havas laŭdindajn kvalitojn.) Estas informilo pri kelkaj el la strukturoj de Dio. Precipe pri la ekzisto de gardistoj de la sojlo, grupo kiu ĉ. 5 mil jarojn pasinte faris juĝeraron enlasinte en la Diularon grupon da virtokaŝantoj. Mi nomas la grupon laŭ mia kompreno de ili: ”La malica kiu mensogas pri iliaj nomoj” sed ili mem longe nomis sin ”Tiu kiu ŝanĝas nomojn”. Ek de la tempo de tiu terura juĝeraro, la maliculoj komencis uzi la Dian potencon, kaj nia tergloba mondo daŭre (2021 p. J. Kr.) estas regata de unu el ili: Niaj grandaj problemoj sekve tute ne estas kaŭzita de ne-matura homaro, sed de maliculoj en la Dia mondo, kiuj ŝajnas esti tiel amaj kiel ili kapablas akti! Kiam vi ne mense kaj anime neniigas la ekzistadon kaj influon de la maliculoj (kiel la grandparto de la proksimaj Diuloj kaj multaj instruistoj terglobaj (ofte mi supozas pro ne-sci