Skip to main content

Inspir-fluo (1a a.5/7)

Unua artikolaro 5/7
La sanktaj vortoj kiuj estas skribitaj ĉi-batalkampe/ĉi-planete (kaj mi supozas ĉie kie ”La malica kiu mensogas pri sia nomo” (kiu mensoge nomis sin ”Tiu kiu ŝanĝas nomojn”) operacias), estas grandparte -kiam ne temas pri rankonto pri gesanktulo- iom malpurigitaj. La malpureco havas la ĉefan kaŭson ke la dia regno estas infiltrita de la aro de maliculoj mi nomas ”La malica kiu mensogas pri sia nomo”, kaj estas ebla ĉar la manifesto de la skribaĵoj estas karakterizita de la jenaj tri distingoj:

  1. La vortoj inspiritaj, sanktaj kiam ne inteligente trapensitaj kaj peneme elektitaj, venas al la verkisto per milda fluo de intuicio. Fluo kiu normale povas facile esti prenita kaj daŭrigita de aliaj pli dezir(eg)emaj anĝeloj/perantoj: En nia spirita proksimeco estas tut-normala ke diamondanoj formulas/finas intuiciajn mesaĝojn por unu la alia – sen kontroli kiu prenis la ’vorton’. Ĉar:
  2. Ĝenerale, kaj la perantoj (aŭ ilia mesaĝ-anĝeloj) kaj la inspiritaj verkistoj estas (estis) fidemegaj je la pureco de ilia Dio – ilia inspiro: Certaj ke neniu maliculo povus misgvidi ilin, igi ilin diri/skribi malveraĵojn. (Vidu S&S p.501)
  3. Plej ofte la verkistoj ne komprenis iliajn proprajn skribaĵojn sufiĉe profunde por korekti ilin.

En nia mondo (mi teorias), kiam profeto ricevas mesaĝon el supre, tiu mesaĝo estas kontraŭ-laborita de (almenaŭ) unu subkonscia ordono ne pripensi ĝin, kun pli da forto timiga des pli alta ĝi estas - kaj tial efekte paralizas la inteligenton/pensokabablon. Tial estas daŭre multaj homaranoj kiuj ne libere pensas – precipe pri la vero de nia situacio.

Comments

Popular posts from this blog

La fi-klarigoj / Kial Dio ne intervenas? (1a a.4/7)

Unua artikolaro 4/7 (Tiu-ĉi artikolo eble ne bele prezentas sin antaŭ esti klakita - bedaŭras.) Normala okazaĵo ĉi-tie: Sur la nivelo fizika: 1. Vi sentas jukon 2. Vi gratas vin 3. Trankviletigita (aŭ ne) vi daŭrigas En la mondoj Diaj: 1. ”L. m. k. m. p. s. n.” ordonas vin grati vin 2. Estas observebla ke vi obeas 3. La observanto fidas ke ĉio estas bona kaj daŭrigas Klarigo: Tiuj-ĉi du kalkuletoj priskribas la saman okazon ! La perceptoj de la homaranoj kaj la justaj diamondanoj ne samas! La diamondaj kontrolantoj ne scias ke n i sent a s juko j n, kaj la homaranoj klare ne konscias pri la fi- ordonoj de “L. m. k. m. p. s. n. ”! L a observantoj ne scias ke ordonoj povas esti subkonsciaj, kaj grandparte la homaranoj ne scias ke ekzistas observantojn justajn, kiu helpus se ili scius kiel. Estas senkulpaj agoj fiklarigitaj kiuj permesas la nuna mondordon daŭri! Pri la fi-ordonoj: En nia situacio ne estas eble tute eviti klini kaj grati sin laŭ ili. La kampo

La veraj kvalitoj de Dio. 1a parto.

Dio 1 scias ke Li/Ŝi/Ri/Lu mem estas ama. Dio 1 estas certa ke Dio estas potenca. Sed Dio 1 nur kredas/fidas (fi!) ke Dio 1 estas scianta. En la (batal-) kampo de la terglobo, multege de la scio venas de Dio 2 . Dio 1 fidas ke Dio 2 estas ama, honesta. Dio 1 estas naivega. Dio 2 estas malica. Tial iamaniere, ĉi-tie, ateistoj estas pli saĝaj ol homoj kiuj blinde fidas ke Dio estas kaj ĉio-scianta kaj ama kaj potenca. Klare ambaŭ grupoj povus lerni de la spiritaj sciencistoj. 1) -kiu ne estas “La malica kiu mensogas pri sia nomo”. 2) -kiu estas “La malica kiu mensogas pri sia nomo" kiu mensoge nomis sin “Dio”.

Nia spirita situacio - provizora versio.

Antaŭ legi tiu-ĉi artikolo, mi forte rekomendas ke vi legu aŭ la unua libro de Carlos Castaneda, aŭ la parto de la skribaĵoj de Martinus kiu traktas kiom multe la profetoj povas diri al la homaranoj*. Se vi ankoraŭ ne pensis pri tiu-ĉi problemo, la artikolo probable ŝajnas stranga al vi. Niaj helaj intencoj estas misuzataj por igi nin kontraŭlabori kaj malami (kaj eĉ militi kontraŭ) unu la alia. La grandparto de ni estas anoj de unu (aŭ pli da) grupo(j) kiu(j) celas fari la bona. Sed inter ni ruze operacias “La malica kiu mensogas pri sia nomo” uzante mensogojn por preventi kaj obstakli nian interkomprenon kaj niajn pacajn rilatojn. Li per subkonciaj ordonoj kaj malpermesoj igas nin insisti ke la saĝeroj ni sanktatenas estas sufiĉe gravaj por ke ni ne amu kaj helpu tiujn kiujn ne sammaniere pensas. Aŭ igas nin malrispekti aliajn kaj perdi intereson por legi, se ni ne estras la gramatikon. Niaj erar(et)oj kaj nia manko de kompreno, estas misuzataj. -Ni bezonas vere (por