Skip to main content

Ĉu eksistas la diablo? (1a a.2/7)

Unua artikolaro 2/7

Ĉu la diablo ekzistas?

Inter la saĝuloj oni renkontas kelkajn kiuj kredas kaj argumentas ke ne! (Ekzemple Martinus kaj Mary Baker Eddy) Laŭ mia klarigo ili spegulas la normalan pensmanieron de la grandparto de la Diamondanoj: Temas pri Dia mem-defendo! -En ilia mondo oni subite kontaktas aŭ altiras la energion (spiriton) de iu vorto aŭ nomo oni pensas, diras aŭ vokas, kaj tial gravegas ne sakri aŭ pensi pri malplaĉaĵoj (kiel akcidentoj, malsanecoj, morto). La solvo de neigi povas – se vi estas egalgrade sankta ke Jesuo – fariĝi manifestita en via proksimeco, sed ĝi ne sufiĉe profunde/bone klarigas nian situacion: Sufiĉe da manko de vera kontakto kun la Sankta por igi multajn bonajn honestajn idealistajn pensantajn homojn konfesi ateismon!
Mi tute ne kontestas la gravecon de pure (sensakre) paroli kaj pensi, kaj mi komprenas ke miaj klarigoj postulas mensan fleksecon: Por fari tion kiu estas ĉi-tie farita preskaŭ ĉiuj sanktaj nomoj estis fi-uzataj! Tial mi nomis nian kontraŭulon: “La malica kiu mensogas pri sia nomo”. (Temas pri komuna nomo/signo por ĉiuj kiuj pensas sammaniere kiel tiu kiu estis je la tempo de Jesuo nomita "Satano".)


Jes, laŭ miaj konkludoj, la diablo ne nur ekzistas, sed ankaŭ gajnis lokon en la dia mondo, kaj misgvidas kaj malhelpas la ver-seĉantoj de nia mondo, fi-uzanta la veran Dian potencon kiun “li” igis la naivajn Diamondanojn fidi ke “li” estas inda de posedi. Mi ĉi-artikolare plidetale priskribas nian teruran situacion.

Comments

Popular posts from this blog

Pri la uzo de la nomo "Satano"

  Precipe ĉi-tie ni bezonas sciencan aliron, ĉar ekzistas uloj – kaj kelkaj justecamaj kaj almenaŭ unu malica – kiu nomas sin ”Satano”. Por eviti miskomprenojn, klarigante mi alkutimiĝis uzi la klarignomon: ”La malica kiu mensogas pri iliaj nomoj” kiam mi parolas aŭ verkas pri la demonoj / diabloj (inklude la malica ”Satano”) La ne-scio ĉi-kampe regas la norman mentalecon tiom, ke en Danio la voko de ”Satano” montras ĝuon – plej ofte je la renkonto de malnova amiko oni longe ne vidis. Aliaj landoj batalas kontraŭ aliaj malsaĝaj lingvaj kutimoj, -Ĉiuj, mi supozas influitaj de subkonsciaj ordonoj kaj ’benetoj’ ni ricevas sakrante. Estas tre valora, tre lerninda paroli la Veron sen sakri aŭ troigi, ĉar tiuj estas la unuaj ireroj je terura vojo, kiu senpotencigas la iranton: Forprenas vin de la Vero. Kiel deziras ”La malica kiu mensogas pri iliaj nomoj”. Nu – pri ”Satano”: Mi kredas ke multaj el tiuj kiuj preĝis al ’li’ ne vere komprenis la signifon de la vorto ’malica’. ...

3a artikolaro

  3a artikolaro (1/7) Enkonduko. Tiu ĉi ne estas glor-skribaĵo. (Malgraŭ tio ke mi konfesas ke la laŭleĝaj Diuloj havas laŭdindajn kvalitojn.) Estas informilo pri kelkaj el la strukturoj de Dio. Precipe pri la ekzisto de gardistoj de la sojlo, grupo kiu ĉ. 5 mil jarojn pasinte faris juĝeraron enlasinte en la Diularon grupon da virtokaŝantoj. Mi nomas la grupon laŭ mia kompreno de ili: ”La malica kiu mensogas pri iliaj nomoj” sed ili mem longe nomis sin ”Tiu kiu ŝanĝas nomojn”. Ek de la tempo de tiu terura juĝeraro, la maliculoj komencis uzi la Dian potencon, kaj nia tergloba mondo daŭre (2021 p. J. Kr.) estas regata de unu el ili: Niaj grandaj problemoj sekve tute ne estas kaŭzita de ne-matura homaro, sed de maliculoj en la Dia mondo, kiuj ŝajnas esti tiel amaj kiel ili kapablas akti! Kiam vi ne mense kaj anime neniigas la ekzistadon kaj influon de la maliculoj (kiel la grandparto de la proksimaj Diuloj kaj multaj instruistoj terglobaj (ofte mi supozas pro ne...

Nia spirita situacio - kaŝita maljusteco

  La loka situacio estas influitega de misuzo de la Dia aŭtoritato. Unu grupo, kiu nomas sin: ”Tiu kiu ŝanĝas nomojn”, sed kiu mi nomas: ”La malica kiu mensogas pri ilia nomo”, penetris la dian mondon. Ili estas demonoj kiuj estras la aman agmanieron – kiel akto klare – kaj ili trompis multajn da diamondcivitanojn kun ilia rol-ludo estranivela. Havante Dian aŭtoritaton ili pli aŭ malpli trompis kaj trompas ĉiujn kiuj blinde fidas Dion: Ni atestis ke Jesuo naviege kredis ke estis la volo de la ama Dio ke li estu krucumita, kaj ke Kriŝna egale blindfide kredis ke la batalo de Kurukŝetra – kie Arĝuna mortigis membrojn de sia propra familio – devus esti batalita. La sama parto de Dio, kiu misgvidis niajn profetojn tiam – nun regas nian globon (kaj la spiritan proksimecon) – maljuste! La individuoj ĉi-monde estas dividita en du grupoj. La plej granda (ĉirkaŭ 85 al 90 % de la homaranoj) mi nomas: ”La suferanta homaro”. Ili suferas aŭ per malsaneco propra, aŭ per kompato kun...